VOLGEND:
WERK 2017-2019

Gedrurende de verschillende periodes van lockdown zijn de mogelijkheden van zelf-gebouwde constructies als onderwerp voor fotografie verder ontwikkeld. Door gebruik te maken van veel verschillende soorten materialen ontstaan ruimtes met zeer verschillend karakter. Het belangrijkste criterium bij deze werkwijze is dat als de ruimte wordt gefotografeerd deze de sensatie moet oproepen zo’n ruimte nooit eerder te hebben gezien, als een locatie die voor het eerst door iemand wordt bezocht.

Bij twee gelegenheden* is een ruimte gebouwd als installatie voor een publiekspresentatie. Het publiek kan de ruimte bekijken voordat deze wordt gefotografeerd. De toeschouwers hebben daarbij de mogelijkheid om de ruimte te fotograferen. Dit betekent dat het ‘vooraanzicht’ van de ruimte als het ware al is vergeven. De noodzaak deze nog te fotograferen verdwijnt omdat dit door de bezoekers al is gebeurd. Het maakt daarbij niet uit dat de fotograaf anoniem blijft. Deze tegenstrijdige situatie blijkt juist een extra stimulans om de desbetreffende ruimte weer op een nieuwe manier te benaderen, zodat de uiteindelijke foto toch weer een geheel ‘nieuwe’ ruimte toont. Het is een vreemde constatering dat als het publiek (het vooraanzicht van) de ruimte niet had gefotografeerd, de uiteindelijke foto ook niet gemaakt zou zijn.

Daarnaast ontstaan er regelmatig foto’s, vaak gemaakt op de locatie waar een ruimte wordt geconstrueerd, die het invallend licht registreren. Deze studies blijken samenhang te vertonen met de geconstrueerde ruimtes, als verschillende zijdes van dezelfde munt.

* 2020 het Kaalstaart Festival in Amersfoort - 2021 de tentoonstelling ’[im]p’ in de voormalige sauna ’Thermen’ in Houten