back home

Hier is vertaling gaande.
Je weet niet wat er eerst
was, het idee of de lijn
en wat daar tussen ontstond,
niet meer te achterhalen.

Nu ziet de maker kans
ijzeren draden te vlechten
tot wat nog geen zaal of gewelf
is maar al wel het geraamte,
dat straks achter steen verdwijnt,

van een ruimte die haar adem inhoudt
om de dringende stem van de cello
om de vrouw die breekt van verdriet
(het is gespeeld maar ook waar)
de weemoed van de komiek
het gedroomde Babel van de schilder.

 

Here translation is proceeding
You don’t know what was
first, the idea or the line
and what emerged in between,
no longer to recall.

Now the maker sees his chance
to plait iron threads
into what is not yet hall nor vault
but already the skeleton
that soon will vanish behind stone,

of a space that holds its breath
for the urging voice of the cello
for the woman who breaks with grief
(it is played but also true)
the melancholy of the comedian
the dreamed Babel of the painter

Willem van Toorn  
Stedelijk Museum - 2008 SM 08-12-16 004